Τα περιπλανώμενα φιλιά μας - Λευτέρης Πούλιος

Τα περιπλανώμενα φιλιά μας
μπορούν να διατρέξουν τον κόσμο όλο
αλλά η αγάπη δεν μπορεί να σβήσει τις αποστάσεις
που μας χωρίζουν αιώνια
τον έναν απ’ τον άλλον.
Είσαι ένα νησί κατοικημένο από φωνές
και όστρακα
κι ήρθα σε σένα σαν ναυαγός
ν’ αγγίξω το θαμμένο μέλι
στα σκοτεινά πέταλα των γοφών σου.


Λευτέρης Πούλιος 

Το αλληγορικό σχολείο  /  Εκδόσεις Κέδρος

Περί θεών - Fernando Pessoa

Οι θεοί είναι ευτυχείς.
Ζουν την ήρεμη ζωή των ριζών.
Η μοίρα, τις επιθυμίες τους δεν τις καταπιέζει
ή, τις καταπιέζει, αλλά τις εξαγοράζει
με την αθάνατη ζωή.
Οι θεοί δεν θλίβονται
εξαιτίας ίσκιων ή άλλων όντων.
Και κάτι επιπλέον: δεν υπάρχουν.

Φερνάντο Πεσσόα - Fernando Pessoa 

Τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου 

Αντικριστοί καθρέφτες / Εκδόσεις Μεταίχμιο 

Μετάφραση / Απόδοση: Γιάννης Σουλιώτης 

 

Βλέμμα Μπροστά - Γιώτα Τριανταφύλλου

Μονότονο χρώμα ο γυρισμός.
Άλλοθι, στην εχθρική συμφιλίωση που συνταιριάσαμε
στην ξεχασμένη απλότητα της μοναξιάς.
Μεγαλόπρεπο χάρισμα Φθινοπώρου, η αμφιβολία,
στην άδεια ζωή μας, υποθάλπει λύπη.
Βλέμμα μπροστά σε άβγαλτες ώρες,
φθαρμένες στο τίποτα του χρόνου,
σε οδούς, αναμνήσεις!
Αναπολεί, ευωδιές λουλουδιών σε ακροποταμιές,
χωρίς το γκρίζο του δρόμου, με τόσες λακκούβες,
άναρχα,
βγαλμένες από θλιβερό κάδρο.


Γιώτα Τριανταφύλλου / Κατάθεση ψυχής / Εκδόσεις Διάνοια 

Η αναμονή και το όνειρο - Νικηφόρος Βρεττάκος

Κοιτάζω την ώρα, δεν είναι να ‘ρθείς.
Γυρνώ το κλειδί στην πόρτα
και παίρνω το πρώτο βιβλίο
που δεν λέει τίποτα.
Κι άξαφνα, εκεί που διαβάζω,
απαλαίνει η ατμόσφαιρα γύρω μου
γαλανίζει ανεπαίσθητα. 

Έχεις μπει στο δωμάτιο χωρίς να χτυπήσεις.
Όλα γίνονται διάφανα.
Προχωρείς με έναν πέπλο ουρανού
στο κεφάλι σου. 


Νικηφόρος Βρεττάκος  /  Το βάθος του κόσμου 

Παρών και συνάμα απών - Μαρία Αργυρακοπούλου

Άστρο λαμπρό μυθικού ουρανού
είσαι Εσύ
παρών και συνάμα απών
ξεπροβάλλεις απρόσμενα
κι αποδιώχνεις σκιές
μοναξιές
και φοβίες. 

Πόθος επώδυνος γίνεσαι
κραυγή βουερή που τέμνει τη νύχτα
ανάσα ακοίμητη
διαυγούς κι ατελεύτητου πάθους.


Μαρία Αργυρακοπούλου 

Αποτυπώματα στο πουθενά  /  Χρόνος Εκδόσεις 

Οι κούφιοι άνθρωποι - Tomas Eliot

Είμαστε οι κούφιοι άνθρωποι
Είμαστε οι βαλσαμωμένοι άνθρωποι
Σκύβοντας μαζί
Κεφαλοκαύκι  γεμισμένο άχυρα. Αλίμονο!
Οι στεγνές φωνές μας, όταν
Ψιθυρίζουμε μαζί
Είναι ήσυχες κι ανόητες
Σαν άνεμος σε ξερό ποτήρι
Στο ξερό μας κελάρι

Σχήμα χωρίς μορφή, σκιά χωρίς χρώμα
Παραλυμένη δύναμη, χειρονομία χωρίς κίνηση∙

Αυτοί που πέρασαν
Με ολόισια μάτια, στου θανάτου τ’ άλλο Βασίλειο
Μας θυμούνται - αν καθόλου - όχι ως χαμένες
Βίαιες ψυχές, μα μοναχά
Ως κούφιους ανθρώπους
Τους βαλσαμωμένους ανθρώπους.

[...} Η ζωή είναι πολύ μακριά

Μεταξύ πόθου
Και σπασμού
Μεταξύ δύναμης
Και ύπαρξης
Μεταξύ ουσίας
Και πτώσης
Πέφτει η σκιά  

[…] Αυτός είναι ο τρόπος που ο κόσμος τελειώνει
Αυτός είναι ο τρόπος που ο κόσμος τελειώνει
Αυτός είναι ο τρόπος που ο κόσμος τελειώνει
Όχι μ’ ένα πάταγο αλλά μ’ ένα λυγμό.

Τόμας Στερνς Έλιοτ - Eliot Thomas, Stearns

Μετάφραση: Αριστοτέλης Νικολαΐδης / Εκδόσεις Κέδρος  

Σιγά σιγά - Ευτυχία Κατελανάκη

Σιγά σιγά
γρατζουνάμε ό,τι βρίσκουμε στο στέρνο
τα δάχτυλά μας τρυπώνουν
να φτάσουν την καρδιά
και σφίγγουν. 

Η σιωπή θα φανεί σαν (καθημερινό) ατύχημα. 

Είναι κι αυτό μια νίκη
κάποιων ετοιμοθάνατων
στον θάνατο.


Ευτυχία Κατελανάκη 

Λοιπόν,  /  Εκδόσεις Βακχικόν 
 

Τείχη - Κωνσταντίνος Καβάφης

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κι υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη. 

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη· 

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
Α όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω. 

Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Ανεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.


Κωνσταντίνος Καβάφης 

Ποιήματα  /  Εκδόσεις Σ.Ι. Ζαχαρόπουλος 

Βραδινό - Ειρήνη Ιωαννίδου

Με κρύο νερό
ξεπλένω χλόη για βραδινό
Σ’ ένα μεγάλο μπολ
κόβω καρδιά, μαρούλι, δυόσμο
Στην άκρη του δωματίου
σε βλέπω να με τρως 

Εγώ
μικρές μπουκιές
αμάσητα φιλιά
να κατεβαίνω στον λαιμό
Στις σκοτεινές γωνίες σου
Να κρύβομαι
Με καταπίνεις
Σε κατοικώ - 

Ποιήματα ανθολογούνται τώρα
πάνω στο σώμα σου


Ειρήνη Ιωαννίδου  /  Σώμα δρομολόγιο  /  Εκδόσεις Σαιξπηρικόν 

Αγωνία - Ιωάννα Καραμαλή

Με περίμενες
στους λόφους του ύπνου σου
στις πεδιάδες των ονείρων σου
κουλουριασμένη στο μεταξένιο καταφύγιο
με μια διαρκή αγωνία
μήπως ξυπνήσεις πεταλούδα
και το πέταγμα από τόλμημα
γίνει αναγκαιότητα.
Ήρθα πολλές φορές,
μα κόπιασα να κυνηγώ φεγγάρια
πάνω από τις συστάδες σκέψεων
που ευλαβικά φυλάς
κάτω από το στρώμα σου
με μια διαρκή αγωνία
μήπως ξυπνήσω όνειρο
και ο έρωτας από βίωμα
γίνει αφήγημα. 


Ιωάννα Καραμαλή 

Χαρακιές σε άσπρους τοίχους  /  Εκδόσεις Βακχικόν