Ω θλίψη - Τάσος Λειβαδίτης

Ω θλίψη
Έπρεπε να ξεφύγω, αλλιώς ήμουν χαμένος,
αλλά ο άγνωστος του σταθμού με περίμενε κιόλας
στην άκρη του ταξιδιού μου.
Ποιός άγνωστος; Ήμουν εγώ ο ίδιος νικημένος
κι άνοιγα τις πόρτες στα σταματημένα βαγόνια
κι έβγαινα απ’ την άλλη μεριά του ονείρου.

Ω θλίψη, σε μάθαμε από παιδιά,
σχεδόν πριν γνωρίσουμε τον κόσμο.


Τάσος Λειβαδίτης 

Τα χειρόγραφα του Φθινόπωρου / Εκδόσεις Κέδρος

Καφέ - Σήλικα Ρηγοπούλου

Ήρθε στον ύπνο μου ένα ωραίο ποίημα
μύριζε ελευθερία και έρωτα
βάδιζα πάνω σε ξύλινες ράγες κανέλας
προσγειωνόμουν σε κανελί βουνά με demi plie
πούδρα κάλυπτε τους πόρους του δέρματος
- η ηδονή δηλητηριάζει σε μεγάλες ποσότητες

Και ύστερα, το ξέχασα.
Ξέχασα το ποίημα.
Ή μήπως κάπου πρόλαβα να το καταγράψω;

Ξεσήκωσα το σπίτι δυο και τρεις φορές...

Α, θα σταματήσω να το ψάχνω, να απελπίζομαι
τίποτα δεν είναι σίγουρο
ίσως και να μην το έχασα
ίσως και να μην το ξέχασα
ίσως και να μην ήταν το ωραιότερο


Σήλικα Ρηγοπούλου  /  Η τοξοβόλος Ίριδα  /  Εκδόσεις Μελάνι

Ψυχή της νύχτας - Ναπολέων Λαπαθιώτης

Παίζει το φως με το νερό, στην άκρη του γιαλού,
μα 'γω είμαι μόνος και μακριά -  κι είναι η ψυχή μου αλλού·
κι ενώ στα γύρω φαίνεται χαμένη και δοσμένη,
με διπλωμένα τα φτερά, το δειλινό προσμένει. 

Γιατί, η ψυχή μου, όσο το φως απλώνεται, δε ζει,
είν’ αδερφή των σκοταδιών και χάνεται μαζί
κι ανίσως, τώρα, μες στο φως, έτσι μακριά μου μοιάζει
πάλι θα ζήσουμε μαζί τις ώρες που βραδιάζει...


Ναπολέων Λαπαθιώτης 

Ποιήματα και Πεζά  /  Εκδόσεις ΖΗΤΡΟΣ 

Αρχή υφισταμένη τέλους - Ελευθερία Γοργογιάννη

Κάθε σκέψη σου, εικόνα.
Κάθε εικόνα σου, χαμόγελο .
Κάθε χαμόγελο, συναίσθημα.
Κάθε συναίσθημα, ζωή.  
Και είμαστε ακόμα στην αρχή, είπες
και μού χάρισες ζωή χειμερινή και θερινή.
Άρχισα να σκορπίζω καταμεσής του χειμώνα.
Ενάντια σε κάθε κακομιλημένη σιωπή.
Ενάντια στην κακοφωνία του χτες.
Η κομψότητα τού τώρα
μοσχοβολάει άνθη της άνοιξής σου.
Τ’ αγκάλιασα και κοιμάμαι μαζί τους
για να ζω το άρωμά τους ανελλιπώς.
Πως αλλιώς νομίζεις ότι ανασαίνω;


Ελευθερία Γοργογιάννη

Συγκίνηση ματ  /  Χρόνος Εκδόσεις

Έλεγος - Ντίνος Μιχελής

Ω! εκείνο το συρτό μελώδημα των τζιτζικιών
μονότονο
στου μεσημεριού
τη μελαγχολία.
Και το ίδιο μονότονο το μεσονύχτι.
Τις θερμές μέρες εκείνου του Ιουλίου
όπου η πανσέληνος
κυοφορούσε
την θλίψη. 


Ντίνος Μιχελής 

Ο λανθάνων Ιούνιος  /  Εκδόσεις Καλέντης 

Το Μονόγραμμα (III) - Οδυσσέας Ελύτης

Έτσι μιλώ για σένα και για μένα 

Επειδή σ’ αγαπώ και στην αγάπη ξέρω
Να μπαίνω σαν Πανσέληνος
Από παντού, για το μικρό το πόδι σου
μες στ’ αχανή σεντόνια
Να μαδάω γιασεμιά - κι έχω τη δύναμη
Αποκοιμισμένη, να φυσώ να σε πηγαίνω
Μεσ’ από φεγγερά περάσματα
και κρυφές της θάλασσας στοές
Υπνωτισμένα δέντρα με αράχνες που ασημίζουνε 

Ακουστά σ’ έχουν τα κύματα
Πώς χαϊδεύεις, πώς φιλάς
Πώς λες ψιθυριστά το “τι” και το “ε”
Τριγύρω στο λαιμό στον όρμο
Πάντα εμείς το φως κι η σκιά 

Πάντα εσύ τ’ αστεράκι
και πάντα εγώ το σκοτεινό πλεούμενο
Πάντα εσύ το λιμάνι κι εγώ το φανάρι το δεξιά
Το βρεγμένο μουράγιο και η λάμψη επάνω στα κουπιά
Ψηλά στο σπίτι με τις κληματίδες
Τα δετά τριαντάφυλλα, το νερό που κρυώνει
Πάντα εσύ το πέτρινο άγαλμα
και πάντα εγώ η σκιά που μεγαλώνει
Το γερτό παντζούρι εσύ, ο αέρας που το ανοίγει εγώ
Επειδή σ’ αγαπώ και σ’ αγαπώ
Πάντα εσύ το νόμισμα
κι εγώ η λατρεία που το εξαργυρώνει: 

Τόσο η νύχτα, τόσο η βοή στον άνεμο
Τόσο η στάλα στον αέρα, τόσο η σιγαλιά
Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
Καμάρα τ’ ουρανού με τ’ άστρα
Τόσο η ελάχιστή σου αναπνοή 

Που πια δεν έχω τίποτε άλλο
Μεσ’ στους τέσσερεις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
Να φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου
Να μυρίζω από σένα και ν’ αγριεύουν οι άνθρωποι
Επειδή το αδοκίμαστο και το απ’ αλλού φερμένο
Δεν τ’ αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μεσ’ στον κόσμο αυτόν αγάπη μου 

Να μιλώ για σένα και για μένα.


Οδυσσέας Ελύτης 

Το Μονόγραμμα  /  Εκδόσεις Ίκαρος 

Το ανέκφραστο τίποτα - Ελένη Α. Σακκά

Επιτακτική η ανάγκη του γραπτού μηνύματος
με κεφαλαία γράμματα
η κυρίαρχη λέξη για έμφαση.
Ένα σε «παρακαλώ» στην αρχή
και διττό θαυμαστικό στο τέλος.
Ίσως για να μετριάσει
το ασυμβίβαστο των αντιθέσεων.
Φθείρεται και ξοδεύεται η ζωή μου
σε αναλύσεις αναίτιες
και ανέκφραστα συναισθήματα.
Αδυνατώ να σου απαντήσω
έστω κι αν μου το επέτρεπες.
Παγωμένο μου δάκρυ
πάνω στο χαρτί θέλω να λιώσεις.


Ελένη Α. Σακκά

Το πορφυρό της φλέβας σου / Εκδόσεις Γράφημα 

Θέλω - Ντίνος Χριστιανόπουλος

Όλες μου οι επιθυμίες
συμπυκνώθηκαν σε μια
να ορμήξω και να τυλιχτώ στο κορμί σου
να διαλυθώ στην αμφιλύκη του κορμιού σου,
γιατί για ένα στήθος σαν το στήθος σου
κι εγώ δεν ξέρω τι μπορεί να κάνω.
Θέλω να τρυπώσεις στο μεδούλι μου
όσο μπορείς
και να στραγγίξεις μες στο αίμα μου
τη μοναξιά σου.
θέλω να βρίσκεις τρόπους
να καθυστερούμε τη νύχτα. 

Ντίνος Χριστιανόπουλος 

Ποιήματα  /  Εκδόσεις Διαγώνιος

Περπατώντας - Γιολάντα Σακελλαρίου

Κι αν δεν γύρεψα απόψε
το μπλε ψύχος να ντυθώ
περπατώντας νύχτα
σύρριζα στα βράχια
 
Όλα εκείνα
τα παγωμένα αστέρια
που είδα κατά καιρούς
να πέφτουν

 
Γιολάντα Σακελλαρίου 

Η Γιασμίν ο Άχμεντ και Ιζάρ ο μικρός τους γιος / Μικρή Άρκτος 

Τραμπάλα στο μισοφέγγαρο - Αντζελίνα Αβράμογλου

Εσένα που προσεύχεσαι στο όνομα μίας πανσέληνου
πες μου
πώς γίνεται
να σε βρίσκω
να κάνεις τραμπάλα
στο μισοφέγγαρο. 

Παιδική χαρά
- δίχως παιδί,
δίχως χαρά -
η κατάντια του ουρανού
όσο καμώνεσαι πως τα μισά δεν σε ζαλίζουν. 


Αντζελίνα Αβράμογλου 

Έτερον εκαρτερών  /  Eκδόσεις Ενύπνιο