Απόσταση - Πέτρος Βελούδας

Απόσταση από τα μάτια του ήλιου
σώμα νεκρό καμένο 
στις χρονοβόρες παραισθήσεις  του ονείρου
Απόσταση μοναξιά
από το παράθυρο των επιστολών του χρόνου
Γράμματα μακρινά, πεταμένα
στα σιωπηλά ταξίδια των κρυφών αναζητήσεων
στα ναυαγισμένα καράβια του πόθου
Απόσταση χαρά ξεχασμένη στα ντουλάπια
της άγρυπνης τύχης
μακριά με τα σύνορα του εικονικού εαυτού
που αναζητά τη δόξα της ταύτισης  των ελπίδων
Απόσταση, αυτή η κοντινή αναμέτρηση
του μη πραγματοποιήσιμου σταδίου των οραμάτων
κλείνει τις γέφυρες στην εξάπλωση του εφικτού
Απόδραση σε απόσταση αναπνοής από το σήμερα
Με την ίδια απόσταση πνίγεται
στα δάκρυα το φάντασμα του χρόνου. 


Πέτρος Βελούδας  /  "Παράλληλες πολιτείες" 

Αντί στεφάνου - Κοραλία Θεοτοκά

Ποια απάντηση, ποιος χτύπος στο κοιμισμένο στήθος σου αγόρι
γαζωμένο από τις σύγχρονες μηχανές σε σχήμα χελιδονιού
άγγελε με χλωρή γενειάδα κάτω από τις ερπύστριες
συνείδηση βαμμένη στον τοίχο και στις πέτρες
σώπασες τ' όνομά σου μες στη βοή της λάσπης
περιστέρι μπροστά στα ηλεκτροφόρα σύρματα
με το σύνθημα της δικαιοσύνης στο χώμα. 

Με το τραγούδι χαιρετίζω όσους μοχθούν
για τη ζωή, όχι στο χαμό της
για την τροφή, όχι τη στέρηση της
για τη γνώση, με τη γνώση
ενάντια στις αριθμομηχανές των κρεάτων
ενάντια στον οργασμό της κατανάλωσης
ενάντια στις τρομερές λυχνίες της δισχιλιετηρίδας. 

Θα 'ρθει ένας κόσμος χλόης αγόρι
και θα δουλεύουμε στη μοιρασιά των λουλουδιών.


Κοραλία Θεοτοκά

Άλλοθι - Παυλίνα Παμπούδη

Νυφικό το χαρτί και γράφω
Κυρτωμένο το φως και φθίνω

Μακραίνουν οι ίνες της φωνής
Καθώς βυθίζεται
Ακούγομαι πιο δυνατά
Καθώς βυθίζεται

Υπονοώ περισσότερα
Απ’ όσα μπορώ να φανταστώ
Γράφω-


Παυλίνα Παμπούδη  /  "Αυτός Εγώ" 

Μικρή σουίτα σε κόκκινο μείζον (1) - Γιάννης Ρίτσος

Κ' οι λέξεις
φλέβες είναι
μέσα τους
αίμα τρέχει
όταν σμίγουν οι λέξεις
το δέρμα του χαρτιού
ανάβει κόκκινο
όπως
την ώρα του έρωτα
το δέρμα του άντρα
και της γυναίκας.

Γιάννης Ρίτσος

"Τα ερωτικά" 
 

Ασκητής τ' ουρανού - Μαρία Αργυρακοπούλου

Ως σύννεφο σε συνάντησα
με τη ροή του φωτός
βυθισμένη στο βλέμμα σου
ασκητής τ' ουρανού
κοινωνούσες με τ' άστρα.
Δίπλα σου στάθηκα
να κοιτώ
να γροικώ
να μαθαίνω. 

Να ριγώ στην ανάσα σου
ν' ανασαίνω μαζί σου!


Μαρία Αργυρακοπούλου 

"Αποτυπώματα στο πουθενά"

Ορθοστάτης - Ράνια Ορφανάκου

θα ήθελα να μου φορέσω ξανά
τα παιδικά μου γόνατα
από γδαρσίματα και χώματα γεμάτα
ο πόνος να διαρκεί όσο ένα παγωτό χωνάκι
να λιώνουν οι απορίες στα μάτια 

είναι παρήγορο να μετράς εκείνα τα δάκρυα


Ράνια Ορφανάκου

Σιωπή - Αργύρης Χιόνης

Παράθυρο κλειστό
το πρόσωπό σου
και οι ρυτίδες,
που το μέτωπό σου χάραζαν,
γρίλιες μισανοιγμένες.
Έσκυψα τάχα
για να πάρω ένα φιλί
κι είδα το λογισμό σου
έναστρο ουρανό.


Αργύρης Χιόνης

Πορεία προς το άπειρο - Χρυσάνθη Ιακώβου

Δεν θυμάμαι -
ένα όνειρο
που διεκόπη έξαφνα
από έναν ύπνο,
κι εκείνα τα δάχτυλα
ένα βράδυ που έπαιζαν πιάνο
και προσπαθούσαν
να φτάσουν την αιωνιότητα,
και οι στροφές των δρόμων
και οι συστάδες των δέντρων
που κατάπιναν το αμάξι,
πορευόμασταν
άλλοτε τυφλοί
άλλοτε απελπισμένοι
μέχρι που αίφνης
μας βρήκε η νύχτα.


Χρυσάνθη Ιακώβου  /  "Τεθλασμένοι χρόνοι" 

Ωρίων (γ’) - Οδυσσέας Ελύτης

Των φθαρτών δακρύων απόγονοι
Κωπηλάτες των ματαίων λιμνών
Αφήσαμε το γήινο δέρμα
Και στον ψίθυρο των δέντρων ψαύσαμε
Τα λόγια μας
Για τελευταία φορά 

Τώρα στα μέτωπά μας γειτονέψανε άστρα!


Οδυσσέας Ελύτης 

"Προσανατολισμοί" 

Της χαράς - Ευαγγελία Τάτση

Όταν ήμουν πολύ νέα
με τα πολύχρωμα ρούχα μου
κι ένα καπέλο κόκκινο
καλούσα τη χαρά
- κι αυτή επέστρεφε -

μα τώρα πια
με τέτοια κόλπα δεν τη ρίχνω

γυρεύει σπίτι έτοιμο
να το ‘χω χτίσει θέλει
με τα χέρια μου  


Ευαγγελία Τάτση  /  "Φυτά εσωτερικού χώρου"